100 kilometer voor wie elke maand opnieuw moet vechten
Soms leer je iets pas echt kennen als het dichtbij komt. Niet uit een boek, niet van een scherm, maar omdat je het ziet bij iemand van wie je houdt. Zo leerde ik PMDD kennen.
Premenstrual Dysphoric Disorder (PMDD) is een ernstige hormonale aandoening die grote invloed kan hebben op het dagelijks leven. Toch is PMDD nog relatief onbekend. Veel vrouwen lopen jarenlang rond met klachten zonder te weten wat er aan de hand is. Ze krijgen verschillende diagnoses, proberen uiteenlopende behandelingen of denken dat hun klachten er nu eenmaal bij horen.
Dat is misschien wel het moeilijkste aan PMDD: het wordt vaak niet herkend. Niet door zorgverleners, niet door de omgeving en soms zelfs niet door de vrouw zelf. Je denkt dat je je aanstelt. Dat je overdrijft. Dat iedereen zich zo voelt. Totdat je eindelijk de juiste informatie vindt en de puzzelstukjes op hun plek vallen.
Dat moment heb ik van dichtbij meegemaakt.
De opluchting van herkenning. Het besef dat er een verklaring is voor wat je al die tijd hebt gevoeld. Maar ook de frustratie dat het zo lang heeft moeten duren. Dat er nog zo weinig bekendheid is. Dat zoveel vrouwen in stilte worstelen met iets dat wél een naam heeft, maar nog te weinig aandacht krijgt.
Waarom ik de Dodentocht loop
Op 14 augustus sta ik aan de start van de Dodentocht: 100 kilometer wandelen binnen 24 uur door België. Niet omdat ik iets te bewijzen heb. Ik loop omdat ik heb gezien wat PMDD kan betekenen voor iemand. Omdat ik weet hoeveel impact deze aandoening heeft op vrouwen, partners, gezinnen, vrienden en collega's. En omdat ik geloof dat meer bewustwording levens kan veranderen.
Met deze uitdaging wil ik geld inzamelen voor Stichting PMDD Nederland. Een organisatie die zich inzet voor meer bekendheid, erkenning en kennis over PMDD. Niet alleen onder vrouwen die met de klachten leven, maar ook onder zorgprofessionals die een cruciale rol spelen bij het herkennen en behandelen van de aandoening. Want pas wanneer je weet wat PMDD is, kun je op zoek naar de juiste hulp.
Elke stap telt
Honderd kilometer is ver. Het wordt zwaar. Het wordt pijnlijk. Er zullen momenten komen waarop ik wil stoppen. Maar juist dat besef motiveert mij om door te gaan. Want mensen met PMDD kunnen niet zomaar stoppen. Zij worden vaak iedere maand opnieuw geconfronteerd met klachten die hun werk, relaties, zelfbeeld en mentale gezondheid beïnvloeden. Iedere cyclus opnieuw moeten zij hun eigen strijd leveren. Daarom voelt deze tocht voor mij als meer dan een sportieve uitdaging. Het is een manier om aandacht te vragen voor een aandoening die nog te vaak onzichtbaar blijft.
Help mee
Meer bekendheid leidt tot meer herkenning. Meer herkenning leidt tot snellere diagnoses. En snellere diagnoses kunnen het verschil maken tussen jarenlang blijven zoeken en eindelijk de juiste ondersteuning krijgen. Samen kunnen we dat verschil maken. Steun mijn actie voor Stichting PMDD Nederland. Deel dit verhaal. Praat over PMDD. Help mee om bewustwording te vergroten.
Want niemand zou jarenlang hoeven rondlopen zonder te weten wat er met haar aan de hand is.
Samen zetten we stappen. Kilometer voor kilometer. Stap voor stap. Voor iedereen die elke maand opnieuw moet vechten. ❤️
I enjoyed this article and found its overall presentation quite helpful. The content is easy to understand, and the explanations make the topic more approachable. Thank you for sharing information that encourages readers to learn and explore subjects with confidence.
Naksha bhulekh up
The post had a solid message that felt organized and useful from start to finish. It read very smoothly with a steady tone. Make your own bingo cards
Het initiatief van 100 kilometer lopen voor wie elke maand opnieuw moet vechten raakt precies de kern van de zware strijd met PMDD. Premenstruele dysfore stoornis ontregelt maandelijks het leven van duizenden vrouwen, vaak zonder dat de omgeving begrijpt hoe diep de mentale en fysieke uitputting reikt. Een rustig moment nemen op Maan Win na een middag artikelen lezen over hormonale aandoeningen, patiëntenorganisaties en ervaringsverhalen helpt echt om je gedachten even te ordenen. Die honderd kilometer staat symbool voor het enorme uithoudingsvermogen dat nodig is wanneer elke cyclus opnieuw voelt als een slopende marathon zonder finishlijn. Aandacht vragen voor deze onzichtbare aandoening zorgt voor broodnodige herkenning en betere diagnoses. Door openlijk over deze worsteling te praten, doorbreken we het stilzwijgen en geven we steun aan wie zich eenzaam voelt, wat…
Het analyseren van de actie rond 100 kilometer lopen voor wie elke maand moet vechten belicht hoe belangrijk gerichte voorlichting over PMDD binnen de gezondheidszorg is. Premenstrual Dysphoric Disorder is geen gewone stemmingswisseling, maar een ernstige neurobiologische reactie op normale hormonale schommelingen tijdens de luteale fase. Even surfen op DmFirst tijdens een pauze na het lezen van klinische rapporten en interviews met gynaecologen hielp enorm om de gedachten even los te laten. Doordat symptomen cyclisch optreden, worden ze in de eerste lijn nog te vaak over het hoofd gezien of verkeerd gecategoriseerd. Een wandelcampagne van honderd kilometer dwingt aandacht af voor vroege diagnostiek en gestandaardiseerde zorgtrajecten. Het toont aan dat maatschappelijke bewustwording hand in hand moet gaan met medische nascholing, zodat patiënten tijdig de juiste behandelingen en psychologische ondersteuning…
PMDD ontstaat door een verhoogde cellulaire gevoeligheid van centrale neurotransmittersystemen voor fysiologische concentraties progesteron en allopregnanolone tijdens de luteale fase. Een rustige pauze inlassen op Jai club na het bestuderen van neurobiologische papers en endocrinologische publicaties bood een welkome intellectuele herijking. De fysieke uitputtingsslag van honderd kilometer weerspiegelt de cumulatieve allostatische belasting die patiënten cyclisch moeten doorstaan. Empirische analyse bevestigt dat het ontbreken van uniforme biomarkers de klinische herkenning vertraagt, waardoor longitudinale cyclusregistratie noodzakelijk blijft. Deze bewustwordingscampagne adresseert die diagnostische asymmetrie direct, wat bewijst dat interdisciplinaire synergie tussen biochemisch onderzoek en maatschappelijke actie fundamenteel is voor het optimaliseren van evidenced-based behandelprotocollen.